R.E.S.P.E.C.T.

Op een turbulente middag in mei zei ik: “Graag zou ik met respect behandeld worden.”
Er kwam een vraag terug: “Hoe ziet dat eruit?”

“Eh…”

Als ik vraag of iemand mij met respect wil behandelen, wat vraag ik dan eigenlijk? Ik wil natuurlijk dat de ander rekening met me houdt, dat mijn belangen ook belangrijk gevonden worden… Maar over welk belang heb ik het dan eigenlijk?

Behandel mij met respect. Want ik ben een mens en ik verdien respect. De meeste mensen vinden dat vast ‘waar’. Ik denk graag iets dieper na, en dan kom ik toch uit bij een iets minder rooskleurige kijk… Want waarom vraag ik om respect? Ben ik meer dan ik zou zijn zonder dat respect? Maakt het mij beter als ik respect krijg? Of heeft het te maken met veiligheid? Loop ik minder risico als een ander mij met respect behandelt?

Op die bewuste middag zat ik vast in mijn veroordeling. Ik was boos en ik eiste respect… “Maar,” zei mijn gesprekspartner, “de vraag is of jij in deze modus wil blijven zitten, niet of ik me er aan aanpas…” Sjonge, sommige mensen zijn wel heel direct! Daar kan je wat van leren… Oef.

En hij had gelijk. Ik kan dan wel om respect vragen, maar het is nogal belangrijk vanuit welke hoedanigheid ik daar om vraag… In dit geval vroeg ik vanuit onzekerheid om respect (verpakt in boosheid, want het is zoveel makkelijker om je pijn bij de ander neer te leggen, wijzend met het vingertje). En wat bedoelde ik eigenlijk?

“Doe mij geen pijn.”

Maar hoe kan ik nou groeien of leren als ik de ander verbied om mij nog pijn te doen? En hoe kan de relatie nou authentiek zijn, beide personen werkelijk zichzelf, wanneer ik eis dat er rekening met mij wordt gehouden?

Respect was in dit geval iets wat ik dacht nodig te hebben om me veilig te voelen, om me geliefd te voelen, om me mens te voelen…

Menselijke angsten maakten dat ik de verantwoordelijkheid voor mijn borg en zelfrespect buiten mezelf wilde leggen.

Degene met wie ik hierover praatte heeft me er niet mee laten wegkomen. Ik weet nog dat ik dat heel respectloos vond, maar ik ben wel gegroeid, ik heb er wel van geleerd. En dat had ik anders niet gekund.

Misschien is echt respect wel dat je elkaar de les niet ontneemt…

4 Responses to “R.E.S.P.E.C.T.”

  1. Julia Says:

    Heel helder.
    En ik denk ook nog: als er “respect” aka “de namaste” tussen twee mensen ontbreekt, kun je heel zeker veel leren en ervan groeien, maar of het een basis voor een gelukkige liefdesrelatie is, daar twijfel ik aan. Het heeft inderdaad minder met het wat limiterendere “rekening met elkaar houden” te maken, maar meer met het besef dat de ander, het menszijn en de ziel, net zo veel “waard” is als jezelf. Een onzeker of bang mens dat zich (naar zijn eigen gevoel) boven jou als liefdespartner stelt, maakt misschien wel dat je groeit, maar een gelukkige keuze voor een relatie, in welke je intimiteit, genegenheid, warmte, gelijkheid wenst te voelen, is het niet…omdat je dan misschien als individueel persoon groeit…. maar in een “functionele” relatie kun je op meer manieren groeien, als individu, en als team.

  2. Cin Says:

    Wauw, Es, ik heb deze site van je pas per ongeluk ontdekt. Ik heb alles gelezen..
    Maar van deze, op 12 juni, kreeg ik kippenvel….

  3. admin Says:

    Dank je Cin,

    Maarre… ALLES????? Had je niets beters te doen dan? (knipoog) Ik hoop maar dat je alleen de laatste 10 posts bedoelt en dat je niet ook nog alle archieven hebt doorgespit… Alhoewel, die van die spin is erg leuk… Daar kan ik zelf in ieder geval nog steeds enorm om lachen!

    @Julia: Het vreemde is dus dat ik dit helemaal niet heb ervaren alsof de ander zich “boven” mij had gesteld, de ander verkoos zich alleen niet aan te passen en zijn eigenheid te behouden… Zoals ik dat zelf ook wil. Natuurlijk is het altijd aan ieder voor zich, om te bekijken of de relatie dan nog hetzelfde is, dezelfde richting houdt, of dat er dingen verschuiven, veranderen, eindigen? Het is niet zo dat alles maar kan zonder dat het conseuqenties heeft, maar ik merk in ieder geval dat ik er rijker van ben geworden… De ander ook… En de relatie ook… Mooie consequenties dus, toen ik de sprong durfde te wagen.

  4. Cin Says:

    Ja, echt, heb serieus ALLES gelezen, ook die van de spin (brr), die van de kat (acherum) en die van de bonkende kermis.. ­čśë
    Erg interessant, vooral ook omdat ik je alles kan horen zeggen bijna. Ga zo door! Ik geniet ervan, en hou je in de gaten!

Leave a Reply