“Vroeger toen ik groot was”

Dat klinkt misschien een beetje raar, behalve voor die mensen onder ons die na hun 60ste zijn gaan krimpen en met weemoed terugdenken aan de tijd dat zijn nog niet gebocheld of herniagevoelig waren…

Dit gaat echter over kinderen, een boek over kinderen, welteverstaan. Het boek heet: ‘vroeger toen ik groot was’ , vérgaande herinneringen van kleine kinderen, door Joanne Klink. ISBN: 90-259-4452-3

vroeger toen ik groot was

Het is een boek over kinderen maar niet helemaal voor kinderen, het is eigenlijk best zware kost. Achterin staat er een brief aan de kinderen zelf… Ik heb de brief gelezen en ik kon niet stoppen met huilen. Geen idee wat dat over mij zegt, maar het raakte me enorm. Het hele boek is verder gericht op ouders. Ouders van kinderen die bijzonder zijn, die dingen zeggen die je als ouder niet begrijpt, dingen die je maar al te snel naar het rijk van de verbeelding wegwuift.
Het boek gaat ervan uit dat de kinderen gewoon gelijk hebben. En dat vind ik nou eens een heerlijke opluchting. Ik zeg: MENSEN, LUISTER EEN KEER naar jullie kinderen… Die zeggen namelijk verdomde mooie dingen waar je verdomde veel aan kan hebben! En dat doen ze niet voor niets, dus doe er nou je voordeel mee!

Het is een prachtig boek om wakker te worden. Voor iedereen met kinderen, voor iedereen die zelf een kind was (of nog is, ergens diep van binnen) met wat meer fantasie dan goed voor hem was… Laat ik je zeggen, wie weet is die fantasie juist voor van alles goed… Houd het maar vast, koester het maar.

Een kind een kind laten zijn krijgt wat mij betreft een heel nieuwe betekenis in dit boek. Ik vier van binnen een feestje, want ook al komt het voor mij wat laat: eindelijk gerechtigheid! Haha! ; )

One Response to ““Vroeger toen ik groot was””

  1. Hans van der Stoop Says:

    Als grootgeworden kinderen kinderen krijgen…
    En ze opvoeden met liefde en beste kunnen,
    Gaat het vaak fout in het vormen van die kinderen.
    Want, wij zijn geen pedagogen, communicatiedeskundigen, voedingsdeskundigen… Nee, wij zijn HELEMAAAAL niet des-kundig, ter-zake-Kundig… wij doen maar wat! (generaliserend gesproken)
    En al zijn veel ouders zeker goed-willend en bereid om het anders te doen als het ‘zover is’… en ‘zover’ houdt in dat er dan opvoed-kundige problemen zijn gerezen, omdat ze niet WISTEN, het is van het grootste belang voor deze en toekomstige generaties om al vanaf de crèche enz. een meer sociaal-, en mensgericht onderwijs te geven i.p.v. een grotendeels maatschappij-, arbeids- en consumeergericht onderwijs, zoals het al veel te lang gaat.

    Men is dan ook vaak eerder van onder-wijs (?) dan van boven en dat leidt tot de excessen waarvan deze MIJ. doorspekt is.

    Het leren luisteren naar (je) kinderen moet dan ook worden aangeleerd, als ouder ben je gevormd door jouw opvoeders, gezin, school, straat, enz. en die hadden dus nog niet geleerd dat er voor het allerbelangrijkste in je leven; je GELUK, in de vorm van een harmonieuze relatie met partner en kinderen, (en JEZELF!) een gedegen VAK-opleiding (!) nodig is.

    Ja, leven is leren door te lijden, maar er is ook een spreekwoord wat zegt dat voorkomen beter is dan (pijnlijk) genezen… Elk mens heeft zijn leerschool nodig, maar of dat nu altijd met lijden gepaard moet gaan waag ik ernstig te betwijfelen.

    Luisteren naar pure, net van die andere kant afkomende, mensenkinderen voordat ze WEER worden ingekapseld door de (goedbedoelende en liefhebbende maar) onwetende ouders, is niet makkelijk als je Zelf nog zoveel lagen moet afpellen om weer die pure vorm te bereiken.

    Deze wereld loopt OVER van de zelfhulpgroepen, cursussen, therapeuten en andere hulpverleners om die vastgelopen jonge en oudere ouders van hun frustraties af te helpen, en ze nieuwe inzichten te verstrekken, en de Vicieuze cirkel van grootgeworden kinderen die kinderen krijgen en ze opvoeden met liefde en ‘beste kunnen’ gaat maar door en door als er geen totaal andere vorm van educatie wordt gevonden c.q. toegepast.

    DAN pas zal er een constructieve (spirituele) sociale en maatschappelijke metamorfose kunnen plaatsvinden en niet eerder.

    Kinderen zijn de wegbereiders voor de komende tijd, maar als ze worden gevormd naar het model wat al zolang voor een eindeloze egoïstische jaloerse kortzichtige machtsstrijd zorgt, dan wordt het alweer helemaal niks met deze planeet.

    Maaaaar …… hoopvolle veranderingen vinden plaats, niet in het minst door boeken zoals dit Fraaie en integere exemplaar.

Leave a Reply